ترفندها و نکتههای حکم دو نفره و چهار نفره
بردن در حکم دو نفره به سه مهارت اصلی بستگی دارد: ساختن یک مجموعهٔ ۱۳ کارتی قوی موقع برداشتن کارتها، بهخاطر سپردن کارتهایی که از بازی بیرون رفتهاند، و خرج کردن بهموقع حکمها. بخش آخر هم به قلقهای بازی با یار در حکم چهار نفره اختصاص دارد. این نکتهها دقیقاً بر اساس قوانین «ورق» نوشته شدهاند و میتوانید آنها را در بازی با داریوش در سطحهای آسان، متوسط یا سخت تمرین کنید.
از بین ۵ کارت اولت، کدوم خال رو حکم کنی؟
خالی رو حکم کن که ازش بیشتر کارت داری؛ اگه تعداد برابر بود، خالی رو انتخاب کن که کارتهای بالاتری داره. تعداد حکمهات از داشتنِ فقط یه کارت بالا مهمتره، چون حتی پایینترین حکم هم هر کارتی از خالهای دیگه رو میبره.
- اگر از یک خال ۳ کارت دارید، تقریباً همیشه بهترین انتخاب همان خال است.
- اگر از دو خال مختلف ۲ کارت دارید، خالی را حکم کنید که آس یا شاه دارد.
- اگر فقط یک آس تک دارید، بهتر است آن را بهعنوان برگ برنده در خال خودش نگه دارید، نه اینکه صرفاً بهخاطر همان یک کارت حکم کنید.
- حریف پیش از کنار گذاشتن و برداشتن کارتها از خال حکم باخبر است و او هم سعی میکند حکم جمع کند.
حاکم ۲ کارت کنار بذاره یا ۳ کارت؟
اگه از پنج کارتت فقط دو تا ارزش نگه داشتن دارن، سه تا کنار بذار؛ اگه سه تا کارت خوب داری، دو تا کنار بذار. با کنار گذاشتنِ سه تا، تو اول کارت برمیداری، یه نوبت بیشتر برای برداشتن داری و توی نوبت آخرت هر دو کارت رو میبینی؛ ولی یه کارت خوب که همین حالا داری معمولاً از یه کارت ندیده بهتره.
- کارتهای حکم و آسهای خالهای دیگر را نگه دارید؛ ریسکِ عوض کردن آنها با یک کارت ندیده و ناشناخته معمولاً نمیارزد.
- بهتر است اول کارتهای پایین خالهای غیرحکم را کنار بگذارید.
- اگر ۲ کارت کنار بگذارید، برداشت بیشتر و کارتهای رو در نوبت آخر به حریف میرسد.
- بازیکن مقابل حاکم حق انتخابی ندارد؛ او همان تعدادی کارت کنار میگذارد که مجموع کنارگذاشتهها به ۵ برسد.
موقع برداشتن کارت، کِی باید نگهداری و کِی رد کنی؟
وقتی کارتِ رویی از یه کارتِ معمولیِ ندیده بهتره، نگهش دار: حکم، آس، شاه یا کارتی که به حکمهات یا قویترین خالِ دیگهت اضافه میکنه. کارتهای کوچیکِ خالهای ضعیفت رو رد کن؛ ولی یادت باشه کارت بعدی هر چی باشه باید بگیریش.
- حتی یک حکم ریز هم ارزش نگه داشتن دارد؛ چون ارزشش از بالاترین کارت هر خال دیگری بیشتر است.
- کارتهای میانی مثل ۹ یا ۱۰ در خالهای غیرحکم، جای تردید دارند؛ رد کردن آنها بیشتر یک قمار است تا قویتر کردن کارتهایتان.
- تمرکز روی جمع کردن کارتهای حکم و یک خال قوی دیگر، خیلی بهتر از این است که کارتهایتان در هر ۴ خال پخش باشد.
- خالی بودن یا کمکارت بودن در یک خال یک مزیت است؛ چون بهمحض اینکه آن خال بازی شود، میتوانید حکم بزنید.
- در نوبت آخر که هر دو کارت رو میشوند، خیلی ساده کارت باارزشتر را بردارید.
موقع برداشتن، کدوم کارتها رو یادت نگه داری؟
هر کارتی رو که کنار گذاشتی یا رد کردی یادت نگه دار؛ هیچکدومشون توی کارتهای حریفت نیستن. توی حکم دونفره نصف دسته اصلاً وارد بازی نمیشه؛ دونستنِ اینکه کدوم کارتهای بالا و حکمها بیرون رفتن به تو کمک میکنه.
- بهخصوص حکمها، آسها و شاههایی را که کنار گذاشته یا رد کردهاید به خاطر بسپارید.
- وقتی کارت اول را نگه میدارید، کارت دوم ندیده کنار میرود و برای شما ناشناخته است؛ آن را جزو کارتهای معلوم حساب نکنید.
- کارتهایی که حریف برداشته یا رد کرده مخفی هستند؛ هر کارتی را که ندیدهاید، ممکن است پیش او باشد یا اصلاً از بازی بیرون رفته باشد.
- اگر آس یک خال کنار رفته باشد، شاه شما بالاترین کارت آن خال است.
توی بازی، چطور حکمها و خالها رو بشماری؟
از ۱۳ حکم شروع کن؛ حکمهای خودت، اونایی که دیدی از بازی بیرون رفتن و اونایی که بازی شدن رو کم کن. حریفت بیشتر از باقیمونده نمیتونه حکم داشته باشه. اگه از خالِ شروعشده کارت نداد، یعنی دیگه اون خال رو نداره.
- با بازی شدن هر برگ حکم، شمارش حکمها را در ذهنتان بهروز کنید؛ این عدد مهمترین آمار هر دور بازی است.
- وقتی حریف از خال شروع کارت نداد، یعنی تا آخر آن دور دیگر آن خال را ندارد.
- همیشه بالاترین کارت بازینشدهٔ هر خال را زیر نظر داشته باشید تا بدانید کدامیک از کارتهایتان برگ برندهاند.
- وقتی تمام حکمهای باقیمانده پیش خودتان باشد یا از بازی بیرون رفته باشند، کارتهای بلندِ خالهای دیگرتان با خیال راحت دست میآورند.
با چه کارتی دست رو شروع کنی؟
وقتی حکم زیاد داری، زودتر حکم بازی کن تا حکمهای حریفت رو بیرون بکشی؛ بعد با خیال راحتتر کارتهای برندهٔ خالهای دیگهت رو بازی کن. وقتی حکم کم داری، تا وقتی حریفت هنوز مجبور به دادنِ همون خاله، کارتهای برندهٔ مطمئنِ خالهای دیگهت رو بازی کن.
- برندهٔ هر دست، دست بعدی را شروع میکند؛ بنابراین با پشتسرهم بردن برگهای برنده میتوانید نبض بازی را حفظ کنید.
- خالی را که میدانید حریف ندارد بازی نکنید، مگر اینکه عمداً بخواهید او را وادار به خرج کردن حکم کنید.
- شروع بازی با کارت بالایی که بالاترین کارت آن خال نیست، معمولاً فقط طعمهٔ کارت سر حریف میشود.
- اگر حاکم هستید، شروع دست اول با شماست؛ پس از قبل برای چند دست اول برنامه داشته باشید.
کی با حکم ببُری و کی کارت بسوزونی؟
وقتی از خالِ شروعشده کارت نداری، اگه بردنِ این دست مهمه و به خرج کردنِ حکم میارزه، با کوچیکترین حکمی که میبره ببُر. وگرنه یه کارت کوچیک از ضعیفترین خالِ دیگهت بسوزون و حکمهات رو برای دستهای مهمتر نگه دار.
- وقتی از خال بازیشده دارید، با کمترین کارتی که میبرد دست را بگیرید؛ اگر هم نمیتوانید ببرید، ریزترین کارتتان را بسوزانید.
- اگر حکم کمی دارید، آنها را بیدلیل هدر ندهید و فقط برای دستهایی نگه دارید که هیچ راه دیگری برای بردنشان ندارید.
- سوزاندن آخرین کارتهای یک خال کوتاه باعث میشود در آن خال خالی شوید و فرصت بریدن و حکم زدن پیدا کنید.
- اگر حریف هنوز یک خال بلند دارد، دستکم یک حکم را برای جمع کردن دستهای آخر دور نگه دارید.
چطور کوت کنی یا نذاری کوت بشی؟
برای کوت کردن باید هفت دست اول رو ببری؛ اگه حریف حتی یه دست بگیره، دیگه کوت نمیشه. اگه خطر کوت شدن داری، اولین دستی رو که مطمئنی میتونی ببری، بگیر. اگه داری همهٔ دستها رو میبری، سعی کن شروعِ دست بعد هم با تو باشه و حکمهای حریفت رو بیرون بکش.
- کوت شدنِ حاکم (حاکمکوت) ۳ امتیاز برای حریف دارد نه ۱ امتیاز؛ بنابراین حاکم با بردن حتی یک دست، جلوی از دست رفتن ۲ امتیاز را میگیرد.
- کوت کردن حاکم (توسط تیم غیرحاکم) ۲ امتیاز دارد نه ۱ امتیاز؛ پس تیم مقابل با گرفتن یک دست، از هدر رفتن ۱ امتیاز جلوگیری میکند.
- آس حکم هر وقت وارد بازی شود برنده است؛ این کارت مطمئنترین بیمهٔ شما در برابر کوت شدن است.
- بهمحض اینکه حریف یک دست گرفت، دیگر به فکر کوت کردن نباشید و بازی را با خیال راحت برای بردن ۷ دست پیش ببرید.
- نزدیک پایان مسابقه یک کوت میتواند کار را تمام کند؛ پس حتماً قبل از هر ریسکی امتیازهای تابلوی بازی را بررسی کنید.
چطور حسابِ آخر دور رو نگه داری؟
همین که یه تیم هفت دست ببره، دور تمومه. بشمار تیمت و تیم حریف هر کدوم چند دست دیگه لازم دارن و تو چند کارتِ برندهٔ مطمئن داری. اگه با اون کارتها میتونی به هفت دست برسی، همون موقع بازیشون کن؛ وگرنه حکمهات رو برای دستهایی نگه دار که بردِ دور رو تعیین میکنن.
- بعد از هر دست، حساب «دستهای موردنیاز» و «برگهای برندهٔ قطعی» را بهروز کنید.
- وقتی حریف فقط یک دست تا بردن فاصله دارد، تکتک دستها سرنوشتساز میشوند؛ پس هر جا توانستید بیمعطلی حکم بزنید.
- کارت سر یک خال فقط وقتی دست میآورد که دست با همان خال شروع شود؛ پس بهموقع نوبت شروع را از آن خودتان کنید.
- بعد از پایان بازی، تصمیمهایتان را بررسی کنید. با ورود به حساب کاربری، میتوانید بازیهای ذخیرهشده را حرکتبهحرکت بازبینی و تحلیل کنید.
در حکم چهار نفره چطور هوای یارمان را داشته باشیم و تیمی بازی کنیم؟
در حکم چهار نفره دستها تیمی حساب میشوند؛ دستی را که یارتان برنده میشود نباید بیهوده با کارت بالا از او بگیرید. وقتی یار دست را میبرد کارت پایین بسوزانید، اگر نفر آخرید با کمترین کارت ممکن ببرید، و خالهایی را شروع کنید که یارتان بتواند ببرد یا حکم بزند.
- اگر دست مال یارتان است، کارت پایین بدهید و دست را از او نگیرید.
- وقتی نفر دوم هستید، کارتهای بالایتان را نگه دارید؛ چون یارتان بعد از حریف بعدی بازی میکند و شانس جمع کردن دست را دارد.
- وقتی نفر آخر هستید، با کمترین کارتی که میبرد دست را جمع کنید؛ اگر هم بردن دست ممکن نیست، ضعیفترین کارتتان را بدهید.
- وقتی یارتان روی یک خال حکم میزند، یعنی از آن خال خالی است؛ دوباره همان خال را برایش بازی کنید تا باز هم ببرد، مگر اینکه حریف بعد از او هم آن خال را نداشته باشد و بتواند حکم بالاتری روی دستش بگذارد.
- معمولاً همان خالی را ادامه دهید که یارتان شروع کرده، مگر اینکه دلیل محکمی برای تغییر خال داشته باشید؛ چون معمولاً بازیکن خال قویاش را بازی میکند.
- اگر بیشتر حکمها پیش تیم شماست، بازی را با حکم جلو ببرید تا حکمهای حریف هرچه زودتر بیرون کشیده شوند.
- هر ۵۲ کارت داخل بازی است و تکتک کارتها پیش یکی از بازیکنهاست؛ برای همین با شمردن دقیق هر خال، میفهمید چه کارتهایی هنوز در بازی ماندهاند.
آخرین بهروزرسانی: